Ministrowie Magii


Formalnie, Ministerstwo Magii zostało założone w 1707 roku wraz z mianowaniem pierwszego człowieka, któremu nadano tytuł „Ministra Magii”, Ulicka Gampa.* Minister Magii wybierany jest w drodze demokratycznej elekcji, jednakże w czasach kryzysu zdarzało się, że stanowisko było po prostu oferowane komuś bez publicznych wyborów (taką ofertę złożono Albusowi Dumbledore’owi, który wielokrotnie ją odrzucał). Nie ustalono limitu czasowego dla urzędowania Ministra, jednakże ten (lub ta) zobligowany jest do utrzymywania regularnych wyborów odbywających się przynajmniej raz na siedem lat. Ministrowie Magii służą dużo dłużej niż mugolscy. Ogólnie rzecz biorąc, i pomimo wielu jęków i utyskiwań, społeczność stoi za Ministrem, co jest raczej rzadko spotykane w świecie mugoli. Być może wynika to z uczucia, po stronie czarodziejów, że gdyby nie zarządzali sobą kompetentnie, do ich spraw mogliby się zacząć wtrącać mugole. 

Mugolski premier nie ma żadnego udziału w wyborze Ministra Magii, którego elekcja jest sprawą wyłącznie magicznej społeczności. Wszystkie sprawy związane z magiczną społecznością w Brytanii są zarządzane wyłącznie przez Ministra Magii i ma on jedyną jurysdykcję nad swoim Ministerstwem. Wizyty wynikające z nagłych wypadków, kiedy do mugolskiego premiera przybywa Minister Magii, są zapowiadane przez portret Ulicka Gampa (pierwszego Ministra Magii), który wisi w gabinecie mugolskiego premiera przy Downing Street 10. 

Żaden mugolski premier nigdy nie postawił stopy w Ministerstwie Magii, z powodów które najbardziej treściwie przedstawił były Minister Magii, Dugald McPhail (czas urzędowania: 1858 – 1865): „ich bidne, słabe móżdżki, ni mogłyby se z tym poradzić”. 

MINISTROWIE MAGII

Minister: ULICK GAMP
Lata urzędowania: 1707 – 1718

Wcześniej głowa Wizengamotu; Gamp miał uciążliwą pracę utrzymywania porządku wśród krnąbrnej i przerażonej społeczności przystosowującej się do wprowadzenia Międzynarodowej Ustawy o Tajności. Jego najważniejszą spuścizną było założenie Departamentu Przestrzegania Prawa Czarodziejów. 

Minister: DAMOCLES ROWLE
Lata urzędowania: 1718 – 1726

Rowle został wybrany na urząd jako osoba „twarda dla mugoli”. Skrytykowany przez Międzynarodową Konfederację Czarodziejów, został w końcu zmuszony do ustąpienia. 

Minister: PERSEUS PARKINSON
Lata urzędowania: 1726 – 1733

Usiłował przeforsować ustawę uznającą małżeństwo z mugolem za nielegalne. Błędnie odczytał publiczny nastrój; czarodziejska społeczność, zmęczona już anty-mugolskimi odczuciami i chcąca spokoju, odsunęła go w głosowaniu przy pierwszej okazji. 

Minister: ELDRITCH DIGGORY
Lata urzędowania: 1733 – 1747

Popularny Minister, który jako pierwszy wprowadził program rekrutacji Aurorów. Zmarł w swoim biurze (smoczy syfilis). 

Minister: ALBERT BOOT
Lata urzędowania: 1747 – 1752

Lubiany, ale niekompetentny. Ustąpił z urzędu po złych rządach w czasie rebelii goblinów. 

Minister: BASIL FLACK
Lata urzędowania: 1752 – 1752

Najkrócej urzędujący Minister. Przetrwał na stanowisku dwa miesiące; zrezygnował po tym jak gobliny połączyły siły z wilkołakami. 

Minister: HESPHAESTUS GORE
Lata urzędowania: 1752 – 1770

Gore był jednym z pierwszych aurorów. Szczęśliwie udało mu się zapanować nad kilkoma buntami wznieconymi przez magiczne istoty, jednakże historycy mają na uwadze jego odmowę rozważenia programów resocjalizacyjnych dla wilkołaków, która ostatecznie doprowadziła do większej ilości ataków. Odnowił i wzmocnił więzienie w Azkabanie.

Minister: MAXIMILIAN CROWDY
Lata urzędowania: 1770 – 1781

Ojciec dziewięciu Crowdych był charyzmatycznym liderem, który rozgromił kilka ekstremistycznych ugrupowań zwolenników czystej krwi, które planowały ataki na mugoli. Jego tajemnicza śmierć w biurze stała się tematem wielu książek i teorii spiskowych. 

Minister: PORTEUS KNATCHULL
Lata urzędowania: 1781 – 1789

W zaufaniu, w 1782 roku, został poproszony przez mugolskiego premiera tamtych czasów, Lorda Northa, o sprawdzenie czy mógłby poradzić coś wobec umysłowej niestabilności króla Jerzego III. Wyciekło podanie o tym, że Lord North wierzy w czarodziejów i został on zmuszony do rezygnacji po utracie wszelkiego zaufania. 

Minister: UNCTUOUS OSBERT
Lata urzędowania: 1789 – 1798

Ogólnie postrzegany jako za bardzo zaaferowany czystą krwią zarówno w kwestii majątkowej jak i statusowej. 

Minister: ARTEMISIA LUFKIN
Lata urzędowania: 1798 – 1811

Pierwsza kobieta Minister Magii. Założyła Departament Międzynarodowej Współpracy Czarodziejów i wywarła twardy nacisk na to, by podczas jej urzędowania w Brytanii odbył się turniej Mistrzostw Świata w Quidditchu. 

Minister: GROGAN STUMP
Lata urzędowania: 1811 – 1819

Bardzo popularny Minister Magii, oddany kibic quidditcha (Tajfunów z Tutshill), założył Departament Czarodziejskich Gier i Sportów i doprowadził do prac nad legislacją magicznych stworzeń i istot, która długo była kwestią sporną. 

Minister: JOSEPHINA FLINT
Lata urzędowania: 1819 – 1827

Ujawniła niezdrowe, anty-mugolskie uprzedzenia w biurze; nie przepadała za nową technologią mugoli taką jak telegraf, który – jak sądziła – miał przeszkadzać w prawidłowym działaniu różdżki. 

Minister: OTTALINE GAMBOL
Lata urzędowania: 1827 – 1835

Dużo bardziej postępowy Minister - Gambol założył komitet mający prowadzić dochodzenie względem kadry naukowej mugoli, która zdawała się być, w tym okresie funkcjonowania Brytyjskiego Imperium, wspanialsza, niż czarodzieje mogliby sobie wyobrazić. 

Minister: RADOLPHUS LESTRANGE
Lata urzędowania: 1835 – 1841

Reakcjonista, który usiłował zamknąć Departament Tajemnic po tym jak ten go zignorował. Ostatecznie zrezygnował z powodu problemów zdrowotnych, które – jak donosiła powszechna plotka – wynikały z nieumiejętności radzenia sobie z napięciem panującym w biurze. 

Minister: HORTENSIA MILLIPHUTT
Lata urzędowania: 1841 – 1849

Wprowadziła więcej legislacji niż jakikolwiek inny urzędujący Minister. Większość z nich była użyteczna, ale niektóre były też nużące (szpiczastość kapelusza i tym podobne), i to one ostatecznie doprowadziły do jej politycznego upadku. 

Minister: EVANGELINE ORPINGTON
Lata urzędowania: 1849 – 1855

Dobra przyjaciółka królowej Wiktorii, która nigdy nie zdała sobie sprawy, że jej przyjaciółka była czarownicą, nie mówiąc już o tym, że Ministrem Magii. Wierzy się, że Orpington interweniowała magicznie (i nielegalnie) w wojnie krymskiej. 

Minister: PRISCILLA DUPONT
Lata urzędowania: 1855 – 1858

Żywiła irracjonalną niechęć do mugolskiego premiera, Lorda Palmerstona, do tego stopnia, że spowodowało to problemy (monety w kieszeniach jego płaszcza przemieniały się w żabi skrzek itp.), które sprawiły, że musiała ustąpić ze stanowiska. Ironią losu było, że dwa dni później mugole zmusili Palmerstona do rezygnacji. 

Minister: DUGALD McPHAIL
Lata urzędowania: 1858 – 1865

Bezpieczna para rąk. Podczas, gdy mugolski parlament uległ okresowi wyraźnego przewrotu, Ministerstwo Magii powitało czas spokoju. 

Minister: FARIS „BEZDENNA GĘBA” SPAVIN
Lata urzędowania: 1865 – 1903

Najdłużej w historii sprawujący władzę Minister Magii oraz najbardziej gadatliwy. Przeżył „usiłowanie morderstwa” (kopnięcie) przedsięwzięte przez centaura, którego obraziła puenta niesławnego żartu Spavina zaczynającego się od: „centaur, duch i krasnolud wchodzą do baru…”. Uczestniczył w pogrzebie królowej Wiktorii w admiralskim kapeluszu i getrach, co było punktem, w którym Wizengamot uprzejmie mu zasugerował, że już czas ustąpić (Spavin miał 147 lat, gdy opuszczał biuro). 

Minister: VENUSIA CRICKERLY
Lata urzędowania: 1903 – 1912

Drugi były auror, który zajął urząd. Uważana zarówno za kompetentną i sympatyczną, Crickerly zginęła w okropnym wypadku w ogrodzie (związanym z mandragorą). 

Minister: ARCHER EVERMONDE
Lata urzędowania: 1912 – 1923

Obejmujący posadę podczas mugolskiej I Wojny Światowej, Evermonde uchwalił ratunkową legislację zakazującą czarownicom i czarodziejom udziału w niej, żeby nie ryzykować masowym naruszeniem Międzynarodowej Ustawy o Tajności. Tysiące ludzi przeciwstawiło się mu, pomagając mugolom, gdzie tylko mogli. 

Minister: LORCAN McLAIRD
Lata urzędowania: 1923 – 1925

Utalentowany czarodziej, ale nierokujący polityk. McLaird był wyjątkowo małomównym człowiekiem, który preferował komunikować się przy użyciu monosylab i pełnych wyrazu wydmuchach dymu, które wywoływał z końca różdżki. Zmuszony do ustąpienia z powodu całkowicie irytującej ekscentryczności. 

Minister: HECTOR FAWLEY
Lata urzędowania: 1925 – 1939

Bez wątpienia wybrany został jako całkowite przeciwieństwo McLairda. Pobudzony i krzykliwy Fawley nie wziął na poważnie groźby wobec czarodziejskiego świata, którą wygłosił Gellert Grindelwald. Zapłacił za to swoim stanowiskiem. 

Minister: LEONARD SPENCER-MOON
Lata urzędowania: 1939 – 1948

Trafny Minister, który urósł w rangę zaczynając od bycia chłopcem podającym herbatę w Departamencie Magicznych Wypadków i Katastrof. Nadzorował podczas okresu wielkiego konfliktu, w który zaangażowani byli czarodzieje i mugole. Cieszył się dobrą współpracą z Winstonem Churchillem. 

Minister: WILHEMINA TUFT
Lata urzędowania: 1948 – 1959

Wesoła czarownica, która przewodniczyła w czasie powitania pokoju i pomyślności. Zmarła w biurze po tym jak, zbyt późno, odkryto jej alergię na cukierki o smaku raptuśnika. 

Minister: IGNATIUS TUFT
Lata urzędowania: 1959 – 1962

Syn powyższej. Człowiek o twardych zasadach, który oparł się na popularności swojej matki, by zostać wybranym. Obiecywał uruchomić kontrowersyjny i niebezpieczny program hodowli dementorów i został zmuszony do ustąpienia ze stanowiska. 

Minister: NOBBY LEACH
Lata urzędowania: 1962 – 1968

Pierwszy Minister Magii pochodzenia mugolskiego. Jego pojawienie się wywołało konsternację wśród starej (czystej krwi) gwardii, spośród której wielu zrezygnowało ze swoich urzędowych stanowisk na znak protestu. Zawsze zaprzeczał, jakoby miał cokolwiek wspólnego ze zwycięstwem Anglii w Mistrzostwach Świata w 1966 roku. Opuścił stanowisko po zachorowaniu na tajemniczą chorobę (teorie konspiracyjne się mnożą). 

Minister: EUGENIA JENKINS
Lata urzędowania: 1968 – 1975

Jenkins kompetentnie zajęła się zamieszkami wywołanymi przez czarodziejów czystej krwi podczas marszu Praw Charłaków, który odbył się w późnych latach sześćdziesiątych, lecz wkrótce musiała zmierzyć się z pierwszym powstaniem Lorda Voldemorta. Jako osoba nieodpowiednia do tego wyzwania, Jenkins wkrótce została usunięta ze stanowiska.

Minister: HAROLD MINCHUM
Lata urzędowania: 1975 – 1980

Postrzegany jako twardy, umieścił jeszcze więcej dementorów wokół Azkabanu, ale nie był zdolny do powstrzymania tego, co wyglądało na niepowstrzymaną drogę do władzy Lorda Voldemorta.

Minister: MILLICENTA BAGNOLD
Lata urzędowania: 1980 – 1990

Wielce uzdolniony Minister. Musiała odpowiedzieć przed Międzynarodową Konfederacją Czarodziejów za liczne naruszenia Międzynarodowej Ustawy o Tajności, do których doszło w dzień i w nocy następujących po tym jak Harry Potter przetrwał atak Lorda Voldemorta. Wspaniale wywiązała się z tego niesławnymi teraz słowami: „Zapewniam nam niezbywalne prawo do zabawy”, które wywołały wiwatowanie wszystkich obecnych. 

Minister: KORNELIUSZ KNOT
Lata urzędowania: 1990 – 1996

Zawodowy polityk, nadmiernie oddany starej gwardii. Uporczywie zaprzeczał nadal czyhającej groźbie ze strony Lorda Voldemorta, co ostatecznie kosztowało go stanowisko. 

Minister: RUFUS SCRIMGEOUR
Lata urzędowania: 1996 – 1997

Trzeci były auror, który objął to stanowisko. Scrimgeour zginął w biurze, zamordowany przez Lorda Voldemorta. 

Minister: PIUS THICKNESSE
Lata urzędowania: 1997 – 1998

W większości oficjalnych zapisów pominięty, ponieważ w trakcie całej kadencji znajdował się pod działaniem klątwy Imperius i był nieświadomy tego, co robił. 

Minister: KINGSLEY SHACKLEBOLT
Lata urzędowania: 1998 – nadal

Nadzorował ujęcia śmierciożerców i zwolenników Voldemorta, do których doszło po śmierci Lorda Voldemorta. Początkowo nazywany „tymczasowym Ministrem”, później Shacklebolt został wybrany na stanowisko. 


* Działająca do 1707 roku, Rada Czarodziejów, była najdłużej służącym (choć nie jedynym) organem rządzącym magiczną społecznością w Brytanii. Jednakże po wprowadzeniu w 1692 roku Międzynarodowej Ustawy o Tajności, czarodziejska społeczność potrzebowała dużo lepiej zbudowanej, zorganizowanej i bardziej kompleksowej struktury rządowej od tej, której używali dotychczas, by wspierała ona, regulowała i służyła komunikacji ze społecznością będącą w ukryciu. W tym materiale zawarci zostali tylko ci czarodzieje i czarownice, którzy cieszyli się tytułem „Ministra Magii”.
Udostępnij na Google Plus

About Strefa Czytacza

    Blogger Comment
    Facebook Comment

3 komentarze:

  1. Bardzo mi sie tekst podobał. Jak ktoś wspomniał na czacie - chyba każdy miał Ministra w rodzinie! Wielkie dzięki za tłumaczenie :)

    Vanessa.

    OdpowiedzUsuń
  2. a Hermiona? nie została też w końcu ministrem magii?

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Z tego, co pisała Rita Skeeter, Hermiona ma mieć takie aspiracje, aczkolwiek nie wiadomo, ile jest w tym prawdy.

      Usuń