Gargulki


Gargulki to starożytna czarodziejska gra, która przypomina kulki, z tą różnicą, że za każdym razem, kiedy zostaje przyznany punkt, wygrywający kamień tryska cuchnącym płynem w twarz przegranego. Każdy gracz rozpoczyna grę z piętnastoma małymi, okrągłymi gargulkami (gargulki sprzedawane są w zestawach liczących trzydzieści sztuk) i zwycięzca musi przechwycić wszystkie kamienie przeciwnika. Choć najczęściej (jak sama nazwa wskazuje*) z kamienia, gargulki mogą być również wykonane z metali szlachetnych.

Profesjonalni gracze gargulek rywalizują w ligach krajowych i międzynarodowych turniejach, ale to nadal niszowy sport w czarodziejskim świecie i nie cieszy się „świetną” reputacją, o co jej wielbiciele są skłonni się obrażać. Gargulki najbardziej popularne są wśród bardzo młodych czarodziejów i czarownic, ale ci na ogół „wyrastają” z tej gry i kiedy dorastają, zaczynają się bardziej interesować quidditchem. Krajowe Stowarzyszenie Gargulków próbowało kampanii rekrutujących takich jak „Spójrz na gargulki jeszcze raz”, chociaż wybór towarzyszącego sloganowi zdjęcia (obecnego Mistrza Świata Gargulków, Kevina Hopwooda, który został zalany mazią w całym polu widzenia), był być może – błędny.

Gargulki cieszą się niewielką popularnością w Hogwarcią, ustępując innym rekreacyjnym aktywnościom takim jak quidditch i nawet szachy czarodziejów.

Matka profesora Severusa Snape’a, Eileen Prince, za swoich czasów szkolnych była Kapitanem Klubu Gargulkowego w Hogwarcie.
___

* wyraz „gobstones” pochodzi od angielskie „gob” – gęba i „stones” – kamienie; zapewne chodzi tu o to, że są to „kamienie” opluwające „gębę”; w polskim przekładzie Andrzeja Polkowskiego mamy sprytnie wymyślone „gargulki”, co odnosi się do „gargulca” (inaczej rzygacza, pluwacza – to zakończenie rynny, z którego woda mogła swobodnie spływać) i „kulek”. [przyp. tłumacza].
Udostępnij na Google Plus

About Strefa Czytacza

    Blogger Comment
    Facebook Comment

2 komentarze: